Drodzy Czytelnicy!

Koniec lata i urlopów, szkolnych ferii także koniec. Nareszcie wszystko wróci do normy po tym szaleństwie, gdzie wszystko było inaczej. Na urlopach bowiem nasze przyzwyczajenia i zasady biorą w łeb, a cała stabilizacja leży w gruzach. Inne łóżko, inna łazienka, inne okno na świat, całodzienne menu inne, nawet żony – jak mawiają znawcy tematu – też jakby trochę inne… Stop! Zapędziliśmy się, już wracamy do rzeczywistości. Zatem, Drodzy Czytelnicy, witamy Was jesiennym wydaniem Mojego Miasta, którego wnętrze jest tak frapujące i różnorodne, że aż strach o nim opowiadać.

Nie wiadomo bowiem, od kogo zacząć, by innego nie skrzywdzić. Najsprawiedliwiej chyba będzie, gdy odeślemy Państwa do spisu treści obok, a sami zaczniemy od tego, czego w numerze nie ma. Otóż nie ma o Ukrainie, co wcale nie oznacza, że wzorem niektórych zapomnieliśmy o naszych bohaterskich sąsiadach. Już stałym elementem okładki, paskiem w barwach naszych obu państw, oraz napisem WOLNOŚĆ UKRAINIE!, udowadniamy, że trzymamy rękę na pulsie. Poza tym reklamujemy rozpoczynający się pod koniec września w Gdyni Festiwal Filmowy Niezłomni, Niepokorni, Wyklęci, na którym wojna na Ukrainie zostanie mocno wyeksponowana.

Wydanie to poświęcamy Józefowi Mackiewiczowi, pisarzowi wzbudzającemu chyba najwięcej kontrowersji. Jego oponentów i zwolenników łączy jednak jedna zgodna opinia: Józef Mackiewicz – autor maksymy: „Jedynie prawda jest ciekawa” – to pisarz wielki!

Docenił to Sejm RP, ustanawiając Mackiewicza Patronem Roku 2022. Już teraz zapraszamy na bogate obchody tego jubileuszu w stolicy Bawarii, bo właśnie mija 120 lat od urodzin pisarza, z których aż 30 spędził… w Monachium.

Od następnego numeru, na stronie 9, nie spotkacie już naszej stałej, wieloletniej felietonistki, Aldony Likus- -Cannon. Żegna się z nami osoba będąca jednym z filarów Mojego Miasta. Dziękujemy Ci, Aldono, za Twoją obecność na naszych łamach, za dziesiątki mądrych i trafnych felietonów o życiu zwykłych ludzi. Życząc Ci szczęścia, zdrowia i radości na przyszłość, zdajemy sobie sprawę z tego, że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki, ale… ale jak Ci kiedyś przyjdzie ochota na zamoczenie choćby tylko stopy w nurcie Mojego Miasta – zapraszamy!

Życzymy przyjemnej lektury