Drodzy Czytelnicy!

Mojemu Miastu stuknęło 15 lat. Dla człowieka – wiek szczenięcy, ale dla pisma emigracyjnego to prawie starość. Skończyły się bowiem czasy licznych, liczebnych polskich organizacji działających dziesiątkami lat. Zakładane przez przybyłych tu za chlebem Rodaków, były dla nich namiastką polskości, skrawkiem Ojczyzny. Zaś każda z tych organizacji wydawała pismo, utrzymując w ten sposób łączność ze swoimi członkami i ich rodzinami. Innych możliwości dotarcia do większych grup praktycznie nie było. Trwały więc te emigracyjne pisma latami, tak jak ich organizacje, do których były przytulone.

Dzisiaj, gdy w mgnieniu oka dowiadujemy się, co dzieje się w każdym zakątku kuli ziemskiej, gazetę postrzega się jako twór archaiczny, nienadążający za biegiem czasu. Szczególnie dotyczy to pism o małym nakładzie, skierowanych do wąskich grup społecznych czy narodowych. Upadają więc one, zdradzone na rzecz nowoczesnych i szybszych przekaziorów. Dlatego szczególnie nam miło, że wśród licznych życzeń i gratulacji spływających na nas z okazji 15-lecia, zauważa się ewenement, jakim jest Moje Miasto – polonijne pismo niepoddające się, trwające, mimo przeciwnych wiatrów wiejących z telewizorów i telefonów komórowych.

W tym momencie oczekujecie Państwo zapewne odpowiedzi na pytanie, jak to się dzieje, jakim cudem to Moje Miasto trwa i trwa?

Otóż, żadnych cudów tu nie ma, a odpowiedź jest prosta: – Jeżeli trzymacie teraz w dłoniach naszą gazetę, czytacie te słowa, dotarliście już prawie do końca wstępniaka i macie ochotę czytać dalej, oznacza to, że nas potrzebujecie, że Moje Miasto stało się też Waszą gazetą. TO trzyma Moje Miasto przy życiu, a nazywa się: WASZA WIERNOŚĆ – Drodzy Czytelnicy!

Zmotywowani gratulacjami i życzeniami, wzmocnieni słowami otuchy i wsparcia, oddajemy w Państwa ręce jubileuszowe wydanie Mojego Miasta. Zrobiliśmy wszystko, by wnętrze tego numeru spełniło najbardziej wyszukane oczekiwania. Czy się udało? Już z samego spisu treści, obok, można wnioskować, że do ideału niewiele brakuje… Czego to się nie robi dla TAAAKICH CZYTELNIKÓW!

Z życzeniemi przyjemnej lektury

Redakcja czasopisma Moje Miasto

P.S.
Jeszcze jedna laurka: ANDRZEJ BIAŁAS – nasz współpracownik, działacz poloniny, badacz losów robotników przymusowych i polskich śladów w Bawarii, obchodził niedawno 60. urodziny. Z tej to okazji życzymy Mu stu lat w zdrowiu, szczęściu i pomyślności.